Peter Munnik (1951), Kleur helpt je begrijpen wat je ziet. Door bewust kleuren te gebruiken die mensen niet verwachten wordt de toeschouwer uitgenodigd om opnieuw te kijken en nóg eens goed te kijken. De functie van kleur in mijn werk is dus op z’n minst tweeledig: aan de ene kant zet het kleurgebruik je op het verkeerde been en dwingt je goed te kijken, aan de andere kant is er het samenspel van tinten dat met elkaar een bepaalde sfeer schept, waardoor het schilderij extra lading krijgt.

Kleuren roepen emoties op of versterken een stemming. Het belangrijkste thema in mijn werk is de mens met zijn emoties. Ik heb een voorkeur voor felle kleuren, die niet per definitie eigen zijn aan het onderwerp. Juist daardoor krijgt het werk een bijzondere zeggingskracht. Ook werk ik graag met een mengeling van figuratie en abstractie. In schilderijen die op het eerste oog louter abstract lijken te zijn, is toch meestal wel iets figuratiefs te ontdekken. Zo wordt de fantasie van de toeschouwer geprikkeld en gaan vormen en kleuren, een voor ieder verschillend, eigen leven leiden. Sinds een paar jaar woon ik in het buitengebied van Dedemsvaart. De ruimte en rust hebben een grote invloed op mijn werk. De indrukwekkende wolkenpartijen, soms vriendelijk wit, dan weer met felle warme tinten in de ondergaande zon, maar ook blauwzwart bij het naderen van een onweersbui, inspireren tot schilderijen.