Het werk van Jos van Beek (Uden, 1945) heeft onmiskenbaar haar wortels in het expressionisme - de stroming die de kunst definitief uit haar knellende keurslijf bevrijdde. Het ongeremde, louter door het gevoel aangestuurde kleurgebruik en het daarom ondergeschikt maken en soms bewust deformeren van de vorm heeft alles daarmee van doen. Het werk van Jos van Beek ademt een sfeer van vrolijkheid, optimisme en warmte uit, maar vooral van verwondering om en tevredenheid met het aardse bestaan. In zijn thematiek zien we dat dan ook steeds weer terugkeren; vooral de gewone dagelijkse dingen vormen zijn belangrijkste inspiratiebron. Van Beek schuwt daarbij de uitersten niet. Er is sprake van contrasten in kleurgebruik, en in zijn oeuvre vinden we zowel geheel abstract werk als werk dat neigt naar figuratie. Hij wil een voorstelling scheppen die ruimte laat voor nadere invulling, die open blijft. Daarbij speelt heel sterk het besef dat emoties zich dagelijks, van moment tot moment, op geheel verschillende niveaus kunnen afspelen. Dat geldt zowel voor de kunstenaar als voor degene die oog in oog staat met zijn doeken: er moet ruimte blijven voor eigen interpretatie, afhankelijk van stemming, gevoel, ervaring etc. Hij schuwt een schilderij dat "af" is. Terugkomend op het reeds genoemde expressionisme; het werk van deze kunstenaar komt er uit voort, maar is er zeker niet in blijven steken. Het is meer dan alleen een uiting van de diepste emotie, de compositie wordt uiterst zorgvuldig gekozen en er wordt eindeloos geschaafd, veranderd en bijgesteld. Zijn werken mogen weliswaar de realiteit van het dagelijks leven als inspiratiebron hebben, ze zijn absoluut meer dan een registratie van de werkelijkheid. Een schilderij is immers een nieuwe, niet eerder vertoonde werkelijkheid, met haar eigen wetten, mogelijkheden en soms ook ergernissen. Zo bekeken is de schilderkunst - in tegenstelling tot wat wel eens wordt beweerd - nog lang niet dood. Immers zolang kunstenaars zich geheel en al met de grootst mogelijke passie aan die opdracht overgeven, zal de schilderkunst blijven bestaan. De schilderijen van Jos van Beek zijn daar het levende bewijs van.
bron: Catalogue Cross Country, Bury St. Edmunds