Het schilderwerk van Frédérique Bijl (1964) roept spanning en vragen op. Door eigenzinnig kleurgebruik speelt zij met ruimte, grenzen, contrast. Thema's, techniek en stijl variëren. Terugkerend element is de aanwezigheid van de mens, voelbaar, maar niet altijd zichtbaar. Naast haar moederschap en werk als consultant, is schilderen voor haar een zoektocht naar emotie, naar betekenis. De verbinding tussen denken en doen, zien en voelen, tussen droom en taal. Immers, dat wat onzegbaar is, mag niet verloren gaan.